मलाई एआई
नसुनाऊ।
तिम्रो जवाफ "क्लाउडले यसो भन्यो:" बाट सुरु हुन्छ, वा सिधै आठ सय शब्दको नसम्पादित च्याटजीपीटी पाठ छ भने बधाई छ: तिमीले भर्खरै प्रमाणित गर्यौ कि तिम्रो दिमाग सजाउने सामान मात्र रहेछ, डार्विन गर्व गर्थे। कृपया, सन्तान नजन्माऊ।
तिमीले भर्खरै के गर्यौ
कसैले तिमीलाई साँच्चिकै प्रश्न सोध्यो। उसँग सन्दर्भ थियो, नियत पनि राम्रै थियो। ऊ तिमीकहाँ नै आएको थियो। तिमीले उसको प्रश्न उठायौ, प्रम्प्ट बक्समा खसाल्यौ, र निस्केको कुरा उसैलाई फिर्ता टाँसिदियौ। धेरै उत्पादक र चलाख लाग्यो होला, हैन? तर... दुःखको कुरा, तिमी किञ्चित चलाख भएनौ, तिमीले त बरु प्रमाणित गरिदियौ कि तिमीलाई सोध्नु र एआईलाई सोध्नुमा कुनै फरक रहेनछ।
अनुमान लगाऊ त, एआईले सबभन्दा पहिले कसलाई विस्थापित गर्छ?
प्रस्ट नभएको भए, तिमीले पठाएको जवाफ यस्तो थियो: राम्रो प्रश्न! कसैले समय र दिमाग खर्चेर सोचेको यो सूक्ष्म विषयमा विचार गर्नुपर्ने केही मुख्य पक्षहरू छन्। फेरि एकपटक चरणबद्ध रूपमा हेरौँ:
१. सन्दर्भ बुझ्नु: पहिले बलियो आधार बनाउनु महत्त्वपूर्ण छ, किनकि तिमीले सोधेकै त्यही हो
२. मुख्य विचारणीय कुरा: मूल्याङ्कन गर्दा यो कुरा सम्झनुपर्छ, जुन पक्कै तिम्रो दिमागमा कहिल्यै आएन होला
३. उत्कृष्ट अभ्यास: उद्योगका विज्ञहरू सामान्यतया यही सिफारिस गर्छन्, जुन तीन सेकेन्डको गुगल सर्चमा भेटिन्थ्यो
निष्कर्षमा, जवाफ अन्ततः तिम्रो विशिष्ट अवस्थामा भर पर्छ। आशा छ यसले मद्दत गर्यो, चैम्प! कुनै बुँदा थप विस्तार गरूँ भने भन्नू। वाह... ज्ञानवर्धक। म आफैँले पाउन सक्ने यो ज्ञानको लागि धन्यवाद।
यो साँच्चै किन असभ्य हो
तिमीले जवाफ दिइरहेको मान्छेसँग तिमीसँग भएकै एआई छ। उसलाई सामान्य एलएलएम जवाफ चाहिएको भए तिमीलाई नबोलाई चार सेकेन्डमै पाइहाल्थ्यो, जुन साँच्चै सजिलो पनि हो। उसले तिमीलाई सोध्यो किनभने उसलाई तिमी चाहिएको थियो। तिम्रो राय। तिम्रो अनुभव। तिम्रो रुचि। मोडेलसँग नभएको कुरा।
तिमीले पठाएको कुराले बरु भन्छ: "तिम्रो प्रश्न ध्यान दिएर पढ्ने र साँच्चै जवाफ दिने झन्झट मैले लिइनँ, त्यसैले च्याटबटले मेरो लागि अनुमान गरेको कुरा यहाँ छ।" यो कुराकानीमा इमेल फर्वार्ड गरिदिनु बराबर हो।
तिमी कोहीभन्दा चलाख छैनौ। तिमीले मान्छेको आफूप्रतिको सम्मान तत्कालै गुमाइरहेका छौ, र त्यो फर्काउन गाह्रो हुन्छ। तिमीले आफ्नो राय हटाएर त्यसको ठाउँमा फर्च्युन कुकीको वाक्य राखिदियौ र उसैलाई ठेलिदियौ।
यसै गरिरह्यौ भने, तिमीलाई सोध्नुको के अर्थ?
सोच्नु होइन।
उपाय एकदमै सजिलो छ
- एआई प्रयोग गर्न सक्छौ। यो औजार हो। प्रयोग गर्नकै लागि हो, तर यार, मोडेलले भनेको कुरा पढ त। पूरै। हो, बुँदाहरू पनि। खास गरी बुँदाहरू।
- साँच्चै के सही हो आफैँ छुट्याऊ। मोडेलहरू यस्तो आत्मविश्वासले बोल्छन् जसको सही हुनुसँग कुनै सम्बन्ध हुँदैन। आधा त गलत, सामान्य, वा दुवै हुन्छ। हुँदै नभएको कुरा पनि हुन सक्छ।
- आफ्नै जवाफ लेख। तिम्रा तीन वाक्यले तीन अनुच्छेदको फोहोरलाई सधैँ जित्छ। कसैले कहिल्यै भनेको छैन, "त्यो जवाफ अझ लामो र अझ रोबोटजस्तो भइदिए हुन्थ्यो।"
- साँच्चै मोडेल उद्धृत गर्नैपर्ने छ भने चिन्ह लगाऊ। किन भन। "मैले क्लाउडलाई सोधेँ र यो भाग साँच्चै मिल्छ:" ठीकै छ। एलएलएमबाट काम लाग्ने कुरा पनि निस्किन्छ।
- एआईले भन्ने कुराभन्दा बढी थप्ने केही छैन भने केही नभन। मौनता पनि योगदान हो। नत्र "मसँग थप्ने केही छैन" भनिदेऊ। यसले तिम्रो, र हाम्रो, धेरै समय बचाउँछ।
"तर, म पनि सहयोग गर्न चाहन्छु!"
होइन, चाहँदैनौ। तिमी सहयोग गर्ने काम नगरी सहयोगी देखिन खोज्दै छौ। त्यहाँ फरक छ, र साँच्चै भन्ने हो भने त्यति सूक्ष्म फरक होइन।
सहयोग भनेको ध्यान दिएर पढ्नु, सोच्नु, र तिमीले मात्र भन्न सक्ने कुराले जवाफ दिनु हो। एआईबाट कुरा टाँसिदिनुले अर्को छेउको मान्छेलाई भन्छ कि उसको प्रश्न तिम्रो समयको लायक थिएन, च्याटबटको मात्र थियो। तिमीलाई कस्तो लाग्थ्यो?
यो एआई-विरोधी होइन। शान्त होऊ।
औजार प्रयोग गर। दिनहुँ गर। छिटो मस्यौदा बनाउन, कच्चा रूपमा सोच्न, बढी सिक्न, अड्किएको ठाउँबाट निस्कन प्रयोग गर। राम्रो कुरा। मुद्दा त्यही हो। आउटपुट सुरुवात बिन्दु हो, तयारी उत्पादन होइन। यसलाई जुनियर इन्टर्नको पहिलो मस्यौदा जसरी लेऊ, किनकि यो त्यही हो। सम्पादन गर। काट। असहमत होऊ। आफ्नो बनाऊ, नत्र नपठाऊ।
यसलाई कसरी प्रयोग गर्ने
अर्को पटक कसैले तिम्रो डीएम, स्ल्याक, कोड रिभ्यु, जहाँसुकै नसम्पादित एलएलएम पाठको भव्य थुप्रो खसाल्यो भने, उसलाई यो पठाइदेऊ:
कपी गर्न क्लिक गर। व्याख्या चाहिँदैन, उसले बुझिहाल्छ।
धेरै भयो?
ठीक छ। अफिसमा पठाउन मिल्ने शिष्ट संस्करण चाहियो भने यो लेऊ:
अरू सबै
यो पृष्ठ मान्छेले, जानीजानी, भावनासहित लेखेको हो।